Tuesday, December 12, 2017

ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖားတန္ေအာင္ခမ္းထီႏွင့္ သားသမီးမ်ားက ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ႏုိင္ငံေတာ္ၾသ၀ါဒါစရိယ၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ ဗုဒၶ ဓမၼ ပရဟိတ ေဖါင္ေဒးရွင္း ဥကၠ႒၊ အင္းစိန္ ရြာမဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးအား ပင့္ဖိတ္ကာ ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္း

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၂) ရက္




၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ(၁၂)ရက္ေန႔၊ မနက္ (၆)နာရီခြဲအခ်ိန္တြင္ ေက်ာက္တလုံးႀကီးၿမိဳ႕ရွိ၊ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖားတန္ေအာင္ခမ္းထီေနအိမ္၌ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖားတန္ေအာင္ခမ္းထီႏွင့္ သားသမီးမ်ားက ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ႏုိင္ငံေတာ္ ၾသ၀ါဒါစရိယ၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ ဗုဒၶ ဓမၼ ပရဟိတေဖါင္ေဒးရွင္း ဥကၠ႒၊ အင္းစိန္ ရြာမဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးျဖစ္သည့္ ဘဒၵႏၱတိေလာကာဘိ၀ံသအား ပင့္ဖိတ္ကာ ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျခင္း၊ သရဏဂုံသုံးပါးႏွင့္တကြ ငါးပါးသီလခံယူျခင္း၊ တရားေတာ္နာ ေရစက္ခ် အမွ်ေပးေ၀ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ပအုိ၀္းကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒေသ ဦးစီးအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ျဖားခြန္စံလြင္၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ျဖားခြန္သိန္းေဖ၊ ျဖားဖြာခမ္း ခမ္းေဗြ ျဖားခြန္ျမင့္ေအာင္ႏွင့္ဖိတ္ၾကားထားသည့္ ဧည့္သည္ ေတာ္မ်ားလည္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ တရားေတာ္နာခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရသည္။

ခြန္ဓဇ

Monday, December 11, 2017

" စိြဳးခြိဳ,ေခါင္းေဆာင္တန္ ေငါ၀္းၾသ၀ါဒ" အမဲုင္ ( ၁၀ )

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၂)ရက္

" စိြဳးခြိဳ,ေခါင္းေဆာင္တန္ ေငါ၀္းၾသ၀ါဒ" အမဲုင္ ( ၁၀ )

ခြန္ခၽြန္း (မဲုင္းေကာင္)

" စိြဳးခြိဳ,ေခါင္းေဆာင္တန္ ေငါ၀္းၾသ၀ါဒ" အမဲုင္ ( ၉ )

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၂)ရက္

" စိြဳးခြိဳ,ေခါင္းေဆာင္တန္ ေငါ၀္းၾသ၀ါဒ" အမဲုင္ ( ၉ )


ခြန္ခၽြန္း (မဲုင္းေကာင္)



လြယ္မန္းေက်းရြာတြင္ အမက မူလြန္ေက်ာင္းဝန္ထမ္းမ်ား အိမ္ရာေဆာက္လုပ္

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၁) ရက္






ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္ ဘန္းႃဖြီးေက်းရြာအုပ္စု လြယ္မန္႔ေက်းရြာတြင္ အမက မူလြန္ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမ ဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ ဝန္ထမ္းအိမ္ရာကို ေဆာက္လုပ္ေပးလ်ွက္႐ွိေၾကာင္း ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ သိရိွရပါသည္။ အဆိုပါ ဝန္ထမ္းအိမ္ရာကို ေဆာက္လုပ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနက ၂၀၁၇-၂၀၁၈ ဘတ္ဂ်က္ျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ေပးၿပီး ေပ၃၀ပတ္လည္ အျမင့္ေပ ၁၂ ေပ အခန္းေပါင္း ၈ ခန္းျဖင့္ ျဖဴစင္ ႐ွင္းသန္႔ကုမၸဏီမွ ကိုေနမင္းထြန္းတို႔ ပန္းရံအဖြဲ႔က တာဝန္ယူ ေဆာက္လုပ္ေပးလ်ွက္ရိွေၾကာင္း သိ႐ွိရသည္။

လက္ရိွေက်ာင္းဆရာမက ၈ ေယာက္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူကေတာ့ ၁၂၇ ေယာက္ရိွပါတယ္ ေက်ာင္းဆရာမေတြအတြက္ ေနစရာဆိုလို႔ အရင္က ရြာသားေတြ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ ေဆာက္လုပ္ေပးတာ ၇လုံးရိွတယ္ အားလုံးကေတာ့ တိုက္ေလးနဲ႔ေနခ်င္ၾကတာေပါ့ ဒါေပမဲ့ မလုံေလာက္ေသးဘူး ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမ ဝန္ထမ္းေတြ တိုက္အိမ္ရာ လုံလုံေလာက္ျဖစ္သြားေအာင္ ရြာကလည္းညီၫြတ္ဖို႔လိုတယ္ ေက်ာင္းေကာ္မတီေတြလည္းလိုတာေပါ့ ေက်ာင္းေဆာင္ကေတာ့ ထိုက္သင့္သေလာက္ ျပည့္စုံေနပါၿပီ အလက ခြဲ ျဖစ္သြားေအာင္ အဖက္ဖက္ကျပည့္စုံလာေအာင္ ဆရာမတို႔လည္း သက္ဆိုင္ရာကို ဆက္လက္တင္ျပမယ္ ရြာသားေတြအေနနဲ႔လည္း ဝိုင္းၿပီးႀကိဳးစားၾကရမယ္ ဒါမွျဖည္းျဖည္းျခင္း ေအာင္ျမင္လာမည္ဟု ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီး ေဒၚလိုွင္ရီရီထြန္း ေျပာၾကားခ်က္အရ သိ႐ွိရပါသည္။

ထိုဝန္ထမ္းအိမ္ရာကို ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔က စတင္ေဆာက္လုပ္ၿပီး ဇန္နဝါရီလဆန္းပိုင္းေလာက္ ၿပီးမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားေၾကာင္း ကိုေနမင္းထြန္း ေျပာျပခ်က္အရ သိ႐ွိရပါသည္။

ခြန္ေအာင္ထြန္းေဗြ
























ေျပာင္းလဲသြားသည့္ပအို၀္းလူမ်ိဳးမ်ား၏ဒီမိုကေရစီ

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၂) ရက္


ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရးမရခင္ မတိုင္မီကပင္ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို က်င့္သုံး ခဲ့ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာေတြ႔ရိွရပါသည္။ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ေက်းရြာတိုင္းတြင္ေက်းရြာသူႀကီးကို ဒီမိုကေရစီနစ္ႏွင့္အညီ ေရြးခ်ယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္ကိုေတြ႔ျမင္ေနရပါသည္။ ရပ္ရြာကိုအုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ေစရန္ ရြာသူႀကီးမ်ားကို ေရွးဦးစြာရပ္ရြာ တစ္ခုလုံးအတြက္ အေတြ႔အႀကဳံၾကြယ္ဝေသာ ေရွ႕မီေနာက္မီ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ကို သမာဓိလူႀကီးမ်ားအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ထားရိွၾကသည္။ ထိုသမာဓိလူႀကီးအဖြဲ႕ထဲမွ ရြာသူႀကီးကို ေရြးခ်ယ္ ၾကသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ ေဒသမ်ားတြင္ ရြာသူႀကီးတာဝန္ကို အလွည့္က်စနစ္ျဖင့္ထမ္းေဆာင္ၾကသည္။

ရြာသူႀကီးသည္ သမာဓိလူႀကီးအဖြဲ႕ဝင္မ်ားကို တိုင္ပင္ေဆြးၿပီးမွသာ ရပ္ရြာ၏ လူမႈေရး၊ ဘာသာ သာသနာေရး၊ တရားစီရင္ေရးကိစၥတို႔ကို ေဆာင္ရြက္ေလ့ရိွသည္။ ထိုရြာသူႀကီးလက္ေအာက္တြင္ ရြာ၊ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္၊ ေက်ာင္းေကာ္မတီ၊ စာေရး၊ ဘ႑ာထိန္း၊ ရာအိမ္မွဴး၊ ဆယ္အိမ္မွဴး၊ ကာလသား ေခါင္းေဆာင္တို႔ကိုထားရိွၾကသည္။  သို႔ရာတြင္ ရြာေဆာ္သည္ ရပ္ရြာအတြက္ အစည္းအေဝးမ်ား က်င္းပရန္ ႏွင့္ သာေရး၊ နာေရးကိစၥမ်ားေဆာင္ရြက္ရန္ရိွေသာအခါ ရြာသူရြာသားမ်ားကို အသိေပးႏိႈးေဆာ္ရသည္။ ေက်ာင္းေကာ္မတီသည္ ေက်းရြာရိွစာသင္ေက်ာင္းကို ၾကည့္ရႈစ္စစ္ေဆးရသည္။ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္သည္ အသက္ ၄၅ႏွစ္ေအာက္လူငယ္မ်ားကို တာဝန္ခံရသည္။    ရပ္ရြာဖြံ႕ၿဖိဳေရးအတြက္ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ ရြက္ရာတြင္ ရပ္ရြာအတြင္းရိွ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအားလုံးႏွင့္ ရြာသူရြာသားမ်ားအားလုံးပါဝင္ႏိုင္ရန္ အစည္း အေဝးေခၚယူ၍ အမ်ားသေဘာတူသည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို သမာဓိလူႀကီးအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ရြာသူႀကီးက အတည္ျပဳေပးခဲ့ၾကသည္။ ရပ္ရြာဖြံ႕ၿဖိဳးလုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ေဆာင္ရာတြင္ အမ်ားသေဘာတူ ဒီမိုကေရစီ စနစ္နွင့္အညီ ကိုယ္ထူကိုယ္ထစနစ္ျဖင့္ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ေနသည္ကိုေတြ႕ရိွခဲ့ရပါသည္။ ရပ္ရြာတိုင္းတြင္ ရပ္ရြာ လႈံၿခံဳေရးအတြက္ အလွည့္က်စနစ္ျဖင့္ ရြာေစာင့္မ်ားထားရိွၾကသည္။
ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ သာေရး၊ နာေရးျဖစ္သည့္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ရာတြင္လည္း အတုယူဖြယ္၊ ေလးစားဖြယ္ေကာင္းသည္။ ပအိုဝ္းတိုင္းရင္းသားတို႔သည္ အမ်ားႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ လုပ္ငန္းမ်ား၊ တစ္ဦးခ်င္း (သို႔မဟုတ္) အိမ္ေထာင္စုတစ္စုခ်င္းႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ရြာသား အားလုံး မခိုမကပ္ တစ္ေယာက္တစ္လက္ ဝိုင္းဝန္းကူညီလုပ္ေဆာင္ၾကသည္။ ဤသို႔ စုေပါင္း၍ ကူညီလုပ္ေဆာင္ေသာ ဓေလ့ကို ပအိုဝ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားေနထိုင္ေသာ ေက်းရြာတိုင္းတြင္ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ သည္။ အိုးအိမ္သစ္တည္ေထာင္ေဆာက္လုပ္္လွ်င္လည္း သစ္ ၊ ဝါးရိွသူက မရိွသူအား တတ္ႏိုင္သမွ် ေပးကမ္းကူညီေပးၾကသည္။ လိုအပ္ေသာ သစ္ဝါးမ်ားကို ေဆာက္လုပ္မည့္ေနရာအေရာက္ ဝိုင္းဝန္း သယ္ေဆာင္ေပးၾကသည္။ ဤသို႔အျပန္အလွန္ကူညီျခင္းကို ပအိုဝ္းေဝါဟာရအရ “ မာပေဒါ့” ဟုေခၚၾက သည္ ။ “မာပေဒါ့” ဟူသည္ “ အျပန္အလွန္ကူညီျခင္း” ဟုအဓိပၸါယ္ရသည္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း လုပ္ေဆာင္ျခင္းတြင္ မတတ္ႏိုင္၍ အမ်ား၏ကူညီမႈကို ရယူကာ ၿပီးစီးေအာင္ေဆာက္ရြက္ၾကရေသာ ဓေလ့တစ္ခုလည္းျဖစ္ေပသည္။ အိမ္ရွင္မ်ားက ထမင္းဟင္းမ်ားႏွင့္ ေရေႏြးၾကမ္းမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ ဧည့္ခံေကြ်းေမြးခဲ့သည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ပအိုဝ္းတိုင္းရင္းသားတို႔၏ စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္ျခင္း ဓေလ့သည္ ပအိုဝ္းတို႔၏ ေကာင္းမြန္သည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာကို ျမွင့္တင္ေပးရာေရာက္ပါသည္။
ထိုသို႔ေသာ ေကာင္းမြန္သည့္ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ဒီမိုေရစီစနစ္ႏွင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ပအိုဝ္း လူမ်ဳိးမ်ား၏ ဓေလ့ထုံးတမ္းမ်ားကို လြတ္လပ္စြာေရးသားခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ သြားလာခြင့္စသည့္အခြင့္အေရးမ်ားရရိွၿပီးေနာက္  အခ်ဳိ႕ေနရာတြင္ စတင္ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည္။ ေခတ္ ပညာတတ္ပအိုဝ္းလူငယ္မ်ားသည္လည္း အျခားတစ္ဖက္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ႏိုင္ငံေရးပညာရပ္မ်ားကို သြားေရာက္ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ဆည္းပူးရာတြင္ ႏုိင္ငံေရးကိုအစာမေၾကေသာ ေခတ္ပညာ တတ္ပအိုဝ္းလူငယ္မ်ားသည္ မိမိတို႔ေဒသ၊ မိမိလူမ်ဳိးမ်ား၏ ဓေလ့ထုံးတမ္းႏွင့္မကိုက္ညီသည့္ အေနာက္တိုင္းဒီမိုကေရစီကိုသင္ယူၿပီးေနာက္ မိမိတို႔ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ ႏိုင္ငံေရးအေတြ႕အႀကံဳနည္းပါး ေနမႈကိုအခြင့္ေကာင္းယူကာ သင္တန္းမ်ား ပို႔ခ်ျခင္း၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးေဟာေျပာစည္းရုံးျခင္းတို႔ေၾကာင့္  ဘိုးဘြား မိဘလက္ထက္တြင္ က်င့္သုံးလ်က္ရိွေသာ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ ဓေလ့ထုံးတမ္းမ်ား ေပ်ာက္ဆုံးေနသည္ကို အခ်ဳိ႕ေသာေနရာေဒသမ်ားတြင္ ေတြ႕ျမင္ ေနရပါသည္။ ေခတ္စနစ္ေျပာင္းလဲလာျခင္းႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကို ေစ့စပ္ေသခ်ာစြာနားမလည္၍ လဲႊမွားစြာသုံးစြဲေနျခင္းေၾကာင့္ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ သာေရး၊ နာေရးျဖစ္သည့္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရာတြင္လည္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးအခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းကူညီမႈအားနည္းလာသည္ကို ေတြ႔ျမင္ ေနရသည္မွာ အေနာက္တိုင္းဒီမိုကေရစီကို ပုံတူကူးယူးျခင္း၏အက်ဳိးဆက္ျဖစ္သည္။
လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာေရးသားခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာသြားလာခြင့္ ၊ လြတ္လပ္စြာ စည္းရုံးခြင့္စသည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္က်င့္မသုံးမီအခ်ိန္ကာလတြင္ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ ရပ္ရြာေနရာေဒသ မ်ားသည္ သာေရး၊ နာေရး ၊ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားကိုလုပ္ေဆာင္ရာတြင္ အခ်င္းခ်င္းေဖးမကူညီၿပီး ပူးေပါင္း ပါဝင္မႈအားေကာင္းခဲ့ပါသည္။ ဥပမာ- အိုးအိမ္အသစ္ေဆာက္လုပ္မည္ဆိုပါက ရပ္ရြာရိွ ရြာသူရပ္သား မ်ားက မိမိတတ္ႏိုင္ရာအိမ္ေဆာက္ပစၥည္းဆိုင္ရာပစၥည္းမ်ားကိုဝိုင္းဝန္းေထာက္ပံ့ေပးၾကၿပီး လုပ္အားမ်ား ေပးသည့္ဓေလ့မ်ားရိွပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္လူ႔အခြင့္အေရး၏ သေဘာသဘာဝ အႏွစ္သာရမ်ား ကို ေသခ်ာစြာနားလည္မႈမရိွ လႊဲမွားေနေသာအေတြးမ်ားေၾကာင့္ မိမိတို႔ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ား ထိန္းသိမ္းလ်က္ရိွ ေသာ ယဥ္ေက်းမႈဒီမိုကေရစီတစ္ျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ဆုံးေနပါသည္။ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအားလုံးတို႔သည္ ကိုယ္ပိုင္ဓေလ့ထုံးတမ္းမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကိုယ္ပိုင္ဘာသာစကား၊ ကုိယ္ပိုင္စာမ်ားႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းထားသည့္ ဓေလ့ထုံးတမ္း ဥပေဒမ်ားရိွၿပီး မေပ်ာက္ပ်က္ရန္ တိုင္းရင္းလူမ်ဳိးတိုင္းထိန္းသိမ္းၾကရန္လိုအပ္ေပသည္။
ထိုေၾကာင့္ မိမိတို႔ ပအိုဝ္းလူမ်ဳိးမ်ားသည္လည္း ေခတ္စနစ္မည္မွ်ပင္တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနေစကာမူ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ ဓေလ့ထုံးတမ္းမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကိုယ္ပိုင္ စာ၊ ဘာသာ၊ စကားမ်ားႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္း ထားသည့္ ဓေလ့ထုံးတမ္းဥပေဒမ်ားေပ်ာက္ပ်က္မသြားေစရန္ လူတိုင္းမွာတာဝန္ကိုယ္စီရိွၾကပါသည္။

ခြန္လိုရဲုင္း 
လြယ္ေကာင္း

Saturday, December 9, 2017

ပအုိဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္ ဘန္းၿဖီးေက်းရြာအုပ္စုတြင္ ေျမသားလမ္းသစ္ေဖာက္လုပ္

ေတာင္္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၀) ရက္




‌ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ ရည္ရြယ္၍ ၂၀၁၇-ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ (၁၈)ရက္ေန႔မွစ၍ ပအိုဝ္း ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္ ဘန္႔ႃဖြီးေက်းရြာအုပ္စု ထီဗြာေက်းရြာ၊ ထီတယမ္းေက်းရြာ၊ ေစာစားေက်းရြာမွ ေနာင္တဗင္ေက်းရြာအထိ ၈မိုင္ရိွေျမသားလမ္းကို ၂၀၁၇ - ၂၀၁၈ နယ္စပ္ေဒသႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဦးစီးဌာန ႐ွမ္းျပည္နယ္ရံပုံေငြျဖင့္ လမ္းအက်ယ္ေပ၄၀ခန္႔ကို ေဖာက္လုပ္လ်ွက္႐ွိေၾကာင္း သိ႐ွိရပါသည္။

အဆုိပါလမ္းသစ္ေဖာက္လုပ္ရာတြင္ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဦးစီးအဖြဲ႔ကတာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးၿပီး၊ အထူးေဒသ၆ PNO ထီတယမ္းေက်းရြာအုပ္စု ဒုဥကၠဌ ျဖားခြန္ထန္းေဆြ ေကာင္ရြဥ္ေက်းရြာအုပ္စု တာဝန္ခံ ျဖားဆရာေအာ္တို႔ကတာဝန္ယူႀကီးၾကပ္၍ ဘက္ဟိုးဆရာ ခြန္သူရိန္က ေမာင္းႏွင္းေပလ်က္ရိွေၾကာင္း သိရိွရသည္။ ‌၎ေျမသားလမ္းသစ္ ေဖာက္လုပ္ရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမုွေရး၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစရန္ ရြာခ်င္းဆက္လမ္းမ်ား တိုးပြားလာေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ေဖာက္လုပ္ေပးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိ႐ွိရပါသည္။

‌အထူးေဒသ၆ အတြင္း ေဖာက္လုပ္ေပးလ်ွက္႐ွိေသာ ေျမသားလမ္းျဖစ္ေစ ေက်ာက္ေခ်ာလမ္းျဖစ္ေစ ကတၱရာလမ္းျဖစ္ေစ အစဥ္ထာဝရ တည္ရိွေနႏိုင္ေအာင္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ေဒသခံမိဘျပည္သူမ်ားက ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းသြားၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အစိုးရေဆာက္လုပ္ေပးသည့္လမ္းသည္ တို႔ရြာသားမ်ား ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေ႐ွာက္ရန္ မလိုအပ္ဟုမယူဆေစလိုေၾကာင္း ဒီဇင္ဘာ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ျဖားခြန္ေမာင္ပယ္ ေျပာၾကားခ်က္အရ သိ႐ွိရပါသည္။

ခြန္ေအာင္ထိြဳက္ေဗြ












Powered by Blogger.