Friday, February 24, 2017

ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ဖန္တီးေရး

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၄) ရက္


လူမွန္လွ်င္ မိမိဘ၀တိုးတက္ေရးအတြက္ မိမိဘ၀ကို မိမိကိုယ္တိုင္ဖန္တီးရမည္ျဖစ္သည္။ သုိ႔မွသာ တန္းဖိုးထားေလာက္ေသာဘ၀တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ မိမိ၏ဘ၀ကို သူတစ္ပါးလက္ထဲသို႔ အပ္ထားျခင္း၊ မိမိကံၾကမၼာ၊ မိမိဘ၀အဆိုးအေကာင္းမွန္သမွ်ကို ပတ္၀န္းက်င္အားစီမံမည္ဆိုလွ်င္ မည္သည့္အခါမွ ထိုက္တန္သည့္ ဘ၀တစ္ခုကိုရရိွႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ လူသားတိုင္းအားလုံးတို႔သည္ ေမြးကင္းစအခ်ိန္ကစၿပီး အသက္တစ္ခု၊ ကုိယ္တစ္လုံး၊ စိတ္တစ္လုံးႏွင့္ေမြးဖြားလာသူမ်ားျဖစ္သည္။ မိမိ၏စိတ္ႏွင့္ မိမိ ဘ၀တိုးတက္ေအာင္ မိမိကိုယ္တိုင္ဖန္းတီးျခင္းဟူေသာအဓိပၸာယ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအရာသည္ မိမိ၏ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးမ်ားခံစားရျခင္းသာမက သူတစ္ပါးထက္ေခါင္းတစ္လုံးသာေအာင္ မိမိကိုယ္မိမိ ျမွင့္တင္ျခင္းျဖစ္သည္။

ပါရမီရွင္ဉာဏ္ႀကီးရွင္ဟု လူအမ်ားေလးစားခံရသူ၊ သတ္မွတ္ခံရသူမ်ားကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ထိုသူသည္ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးကို အျပည့္အ၀ဆုံးခံစားၾကသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုသူမ်ားသည္ မိမိ၏စိတ္ကို မိမိပိုင္ဆိုင္တတ္ၾကသည္။ ၎တို႔၏ ဦးေခါင္းထဲတြင္ တစ္ေခ်ာင္းတည္းေသာစိတ္ကို စြဲၿမဲစြာခံယူထားၾကသည္။ မိမိဘ၀ေအာင္ျမင္တိုးတက္ေအာင္လုပ္ေဆာင္သည့္အခါတြင္ ပတ္၀န္းက်င္၏ အႀကံအဉာဏ္မ်ားရယူရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နားမေယာင္သြားရန္လိုအပ္ပါသည္။ မိမိဘ၀တိုးတက္ေရး အတြက္ မိမိကိုယ္တိုင္ဖန္တီးသည့္ေနရာတြင္ မည္သူဖ်က္၍မွ် စိတ္ဓာတ္မပ်က္ရန္ႏွင့္ မိမိယုံၾကည္ရာ မိမိစိတ္အာရုံ၀င္စားရာ၌ မိမိဘ၀ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားျမဳပ္ႏွံၿပီး မိမိအယူအဆႏွင့္ ခိုင္မာေသာဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ခိုင္မာေသာဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားခ်မွတ္ၿပီးေသာအခါ အခက္အခဲ၊ အတားအဆီးမ်ားေတြ႕ႀကဳံရမည္ျဖစ္သည္။  ထိုကဲ့သို႔ အခက္အခဲ အတားအဆီးမ်ားကို  တစ္ေခ်ာင္းတည္းေသာ စိတ္၏ စြမ္းအားျဖင့္ေက်ာ္လႊားကာ ေအာင္ျမင္ေသာဘ၀ပန္းတိုင္သို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရမည္ျဖစ္သည္။

ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားသည့္ ပါရမီရွင္မ်ားသည္ လူထုမ်ားက ေမြးရာပါကုသိုလ္ကံေကာင္းသူမ်ား၊ ေမြးရာပါ ပါရမီရွင္မ်ားဟုသတ္မွတ္သည္ႏွင့္ ၎တို႔၏ေအာင္ျမင္ေသာနည္းလမ္းမ်ားသည္ အလြန္ရိုးရွင္းလွပါသည္။ ထိုသူတို႔သည္ ကံေကာင္းသူမ်ားဟု ထင္ျမင္ပိုင္ခြင့္ရိွပါသည္။ သို႔ေသာ္မိမိတို႔သည္လည္း ကံေကာင္းျခင္းမ်ားရိွႏိုင္မည္လားဟူ၍ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ပါက  မိမိတို႔ဘ၀ေအာင္ျမင္မႈလမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္လိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အမွန္တကယ္အားျဖင့္ လူသားအားလုံးတို႔၏ဘ၀သည္ “ကံကိုယံုၿပီးဆူးပုံသြားမႏွင္း နဲ႔” ဆိုသည့္ ဆိုရိုးစကားအတိုင္း မိမိတို႔၏ဘ၀ကိုလည္း  ကံၾကမၼာ၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္အတြက္ အထူးသတိျပဳရမည္ျဖစ္သည္။ မိမိဘ၀ေအာင္ျမင္တိုးတက္ရန္အတြက္ မိမိတို႔၏စိတ္သာ အဓိကျပ႒ာန္းထားသည္။ ကံၾကမၼာကို နိမ့္ပါးေသာဘ၀တြင္ ၿငိမ္သက္ရပ္တည္ေနၿပီး မိမိဘ၀အတြက္ သနားကရုဏာသက္ေနပါက နိမ့္ေသာအေျခတြင္ မည္သည့္အခါမွ မိမိဘ၀ေအာင္ျမင္ႏိုင္မည္မဟုတ္ေခ်။ မိမိကုိယ္ကိုေအာက္ေျခတြင္ ဆြဲခ်ည္ေနေသာနိမ့္က်သည့္စိတ္ေႏွာင္ႀကိဳးမ်ားကိုျဖတ္ေတာက္ၿပီး ငါ့ဘ၀ငါဖန္တီးမည္ဟူေသာ ကိုယ္ဒူးကိုယ္ခြ်န္စိတ္မ်ဳိးျဖင့္ ျမွင့္တင္ႏိုင္ပါက ေအာင္ျမင္ေသာသူတစ္ဦး ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။ မိမိဘ၀ကို မိမိလက္ထဲတြင္ ျပန္ထည့္ႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ ဘ၀အေျခအေန သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားပါသည္။ အဓိကအားျဖင့္ အႏႈတ္လကၡဏာေဆာင္ေသာ စိတ္ဓာတ္ကို အေပါင္းလကၡဏာေဆာင္လာေအာင္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့သည္ဆိုသည့္အခါ၌မိမိတို႔သည္ အကန္႔အသတ္မရိွ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ႏိုင္သူ တစ္ဦးျဖစ္လာသည္။ မိမိပတ္၀န္းက်င္တြင္ရိွေသာ အရာ၀တၳဳမ်ား၊  မိမိကြ်မ္းက်င္ရာပညာရပ္မ်ားႏွင့္ ခုိင္မာေသာမိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္မ်ား ေပါင္းစပ္တတ္မည္ဆိုပါက ပို၍ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေသာ သူမ်ားျဖစ္လာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိဘဝကို ဖန္တီးေပးလုိက္သည့္ စိတ္ဓာတ္သည္ ႀကီးမားေသာဘ၀အလွည့္အေျပာင္းတစ္ခုပင္ျဖစ္သည္ ဟု တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။

ကိုးကားခ်က္ - အားျပင္းတဲ့ျမားတစ္စင္း(ေဖျမင့္)
ဆာ;မူးေပး(စႏၱာ;ခမ္း)

Thursday, February 23, 2017

ပအိုဝ္း လူမ်ဳိးအလုိက္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ႏိုင္​ငံ​ေရး​ေဆြး​ေႏြးပြဲ ထုတ္​ျပန္​​ေၾကညာခ်က္​

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၃) ရက္

ပအိုဝ္း လူမ်ဳိးအလုိက္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ႏိုင္​ငံ​ေရး​ေဆြး​ေႏြးပြဲ ထုတ္​ျပန္​​ေၾကညာခ်က္​-----------



PNO Media

Wednesday, February 22, 2017

ပအို၀္းတစ္မ်ိဳးသားလံုးဆိုင္ရာ လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္က်င္းပခဲ့

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၂) ရက္














ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈ ပူးတြဲေကာ္မတီ(UPDJC)၏ လမ္းညြန္မႈအရ ပအို၀္းတစ္မ်ိဳးသားလံုးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ၊ ဟိုပံုးၿမိဳ႕၊ ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသခန္းမတြင္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၆)ရက္မွ (၂၀)ရက္ေန႔အထိ (၅)ရက္ တိုင္တိုင္ ေအာင္ျမင္စြာျပဳလုပ္က်င္းပခဲ့ပါသည္။
အဆိုပါ ပအို၀္း-လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲသို႔ ပအို၀္းအမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ အဂၢမဟာသီရိသုဓမၼမဏိေဇာတဓရ ၀ဏၰေက်ာ္ထင္ ျဖားတန္စင္ဖါေအာင္ခမ္းထီ၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာလင္းထြဋ္၊ အေရွ႕ပိုုင္းတုုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္တိုုင္းမွဴး ဗိုုလ္ခ်ဳပ္၀င္းမင္းထြန္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ ဒုု-ဥကၠဌ သီရိပ်ံခ်ီ စ၀္ေအာင္ျမတ္၊ ျပည္ေထာင္စုုျငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္ ဒု-ဥကၠဌ ဦးသိန္းေဇာ္၊ UPDJC အတြင္းေရးမွဴးအဖြဲ႕ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္ မွ ဦးခင္ေဇာ္ဦး၊ ရွမ္းျပည္နယ္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ ႀကီးႀကပ္မႈ ေကာ္မတီႏွင့္ အင္းတိုုင္းရင္းသားေရးရာ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာထြန္းလိႈင္တိုု႔က တက္ေရာက္အမွာ စကားေျပာၾကားၿပီး ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း၊ မြန္ျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ ပဲခူးတိုင္း၊ ရန္ကုန္တိုင္း၊ မႏၱေလးတိုင္း၊ နယ္စပ္ေဒသရွိ လူထုကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္(PNO)ပါတီ၊ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ (PNLO)၊ ရွမ္းျပည္နယ္လူမ်ိဳး ေပါင္းစံုလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔(ရလလဖ)၊ CSO အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ မီဒီယာသမ်ား စုစုေပါင္း လူဦးေရ(၇၀၀)ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။
ထိုေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ျဖားတန္စင္ဖါေအာင္ခမ္းထီက “အသီးတစ္ရာ အညႇာတစ္ခု” ဟူေသာ ဆိုရုိုးစကားႏွင့္အညီ ပင္စည္ႏွင့္တူေသာ ျပည္ေထာင္စုႀကီးက အားအင္ေကာင္းမွ သာလွ်င္ အသီးအပြင့္မ်ားေ၀ဆာၿပီး မိမိတို႔ ႏိုင္ငံလည္း သာယာ၀ေျပာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ပိုမိုတိုးတက္ေစရန္အတြက္ ဗဟိုအစိုးရႏွင့္ ျပည္နယ္အစုိးရတို႔က ဟန္ခ်က္ညီညီ ေဆာင္ရြက္သြားရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိကိုယ္ကို အားကိုးျခင္းသည္ မိမိႏိုင္ငံ၊ မိမိေဒသ၊ မိမိလူမ်ိဳး တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္၍ အခု မိမိတို႔ ပအို၀္းလူမ်ိဳးသည္လည္း မိမိတို႔လူမ်ိဳးအတြက္တင္မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံတိုးတက္ရန္အတြက္ တတ္ႏိုင္သည့္ဘက္တြင္ လုပ္ေဆာင္ေပး လ်က္ရွိေနပါေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံသားတိုင္းသည္ မိမိတို႔၏ လူမ်ိဳးအစြဲ၊ ေဒသအစြဲမ်ားကို တတ္ႏိုင္သမွ်ေလ်ာ့၍ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ မ်ားမ်ားေမြးျမဴရန္ လိုအပ္ပါေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ပအို၀္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ႏိုင္ငံ့၀န္ထမ္း မ်ားမ်ားထမ္းေဆာင္ ေစလိုေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ပအို၀္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စုသား ျဖစ္သည့္အတြက္ ယခုဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံေတာ္က ဟိုပံုး၊ ပင္ေလာင္း၊ ဆီဆိုင္ကို ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးခဲ့ၿုပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ သတ္မွတ္ျခင္းမခံရေသာ က်န္ရွိသည့္ေဒသမ်ားကို  မိမိတို႔တြင္ ကိုယ့္ဘာသာ၊ ကုိယ့္လူမ်ိဳးအား ေစာင့္ေရွာက္ရမည့္ တာ၀န္အစဥ္အလာရွိ၍ မိမိတို႔အေနႏွင့္ ဆက္လက္ေစာင့္ေရွာက္ေပး ရမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံတိုးတက္ေအာင္ ႏိုင္ငံအတြင္းေနထိုင္ၾကေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ားအားလံုး ဘုရားေပးေသာလက္ႏွင့္ ေမတၱာတရားေရွ႕ထားၿပီး အျပန္အလွန္၀ိုင္း၀န္း ကူညီရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း။
ရွမ္းျပည္နယ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာလင္းထြဋ္က ့ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ လြတ္လပ္ေရးကို ရရွိခဲ့ေသာ္လည္း လြတ္လပ္ျခင္း၏ အသီးအပြင့္ကို ျပည့္၀စြာမခံစားခဲ့ရေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ျမန္မာႏိုင္ငံသည္  ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ေနာက္က်ခဲ့ရေနခဲ့ရေၾကာင့္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းျဖင့္ ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ တစ္ႏိုင္ငံလံုးပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္(NCA) ေပၚေပါက္လာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိတို႔တြင္ အလုိအပ္ဆံုးအရာႏွင့္ တန္ဖိုးအရွိအဆိုးအရာမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဤကဲ့သို႔ ပအို၀္း-လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မ်ားစြာဂုဏ္ယူမိပါေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ေဆြးေႏြးပြဲမွ ရရွိလာေသာ ရလဒ္မ်ားကို မၾကာခင္တြင္ ျပဳလုပ္မိ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ(၂၁-ရာစုပင္လံု ညီလာခံ)တြင္ ေဆြးေႏြးခြင့္ရေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိပအို၀္းလူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲႀကီးသည္ ပဋိပကၡမ်ား ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးနည္းျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အေျဖရွာေရး၊ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ေပၚထြန္းလာေရးတို႔အတြက္ မ်ားစြာအေထာက္အကူျပဳေသာ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္သည္ဟု ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ပါေၾကာင္း။
အေရွ႕ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဝင္းမင္းထြန္းကလည္း ပအို၀္းေဒသသည္ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္မႈရွိၿပီး စဥ္ဆက္မျပက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈရွွွိေနသည္ကို ျမင္ေတြ႔ေနရပါေၾကာင္း၊ ပအို၀္း ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၏ လမ္းျပမႈေကာင္းမြန္မႈေၾကာင့္ ပအို၀္းေဒသတြင္ ပညာေရး၊ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး၊ က်န္းမာေရး စသျဖင့္ အဖက္ဖက္မွ တိုးတက္လာသည္ကို ျမင္ေတြ႔ေနရေၾကာင္း၊ ပအို၀္း အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔(PNLO)သည္ (NCA)လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးေနာက္ပိုင္း တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားျခင္း မေတြ႔ရ၍ ဤသည္မွာ NCA စာခ်ဳပ္ကို လိုက္နာက်င့္သံုးသည္ကို ျမင္ေတြ႔ေနရေၾကာင္း၊ ပအို၀္း-လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးရာတြင္ မိမိလူမ်ိဳး၏ ရူေထာင့္ကိုသာ မၾကည့္ဘဲ အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ား အတြက္ေရာ ႏိုင္ငံ့ရႈေထာင့္ပါ ၾကည့္သင့္ေၾကာင္း၊ အခုေဆြးေႏြးပြဲသည္ မိမိလူမ်ိဳးသာမက ရွမ္းျပည္နယ္ေရာ ျပည္ေထာင္စုအတြက္ပါ ရလဒ္ေကာင္းမ်ား ေပၚထြက္လာလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါေၾကာင္း။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွွွင္ ဒု-ဥကၠဌ ဦးသိန္းေဇာ္မွ လာေရာက္ အမွာစကားေျပာၾကားရာတြင္ မိမိတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္း(၇၀)ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ပဋိပကၡကို လက္နက္ကိုင္ နည္းလမ္းျဖင့္ ေျဖရွင္းသြားေနသေရြ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိႏိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းျဖင့္ ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္အတြက္ အစိုးရႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ား NCA လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ NCAတြင္ အဓိက ႏွစ္ခ်က္မွာ ခုိင္မာေသာ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးနည္းျဖင့္ ေတြ႔ဆံုညွိႏႈိင္းေျဖရွင္းေရးတို႔ပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ NCA သေဘာတူစာခ်ဳပ္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပန္းတိုင္မဟုတ္ေသးဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တံခါး၀အဆင့္မွာပင္ ရွိေနေသးေၾကာင္း၊ ယခုေဆြးေႏြးပြဲရလဒ္မ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ရာတြင္ အေျခခံျဖစ္ေသာ ဒို႔တာ၀န္ အေရး(၃)ပါးကို အေထာက္အကူျပဳပါေစေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ ေဆြးေႏြးရာတြင္ မိမိတို႔ပအို၀္းလူမ်ိဳးအတြက္ေရာ ျပည္ေထာင္စုအတြက္ပါ မွ်မွ်တတ ေဆြးေႏြးႏိုင္ၾကပါ ေစေၾကာင္း။    ။
ထို႔ျပင္ ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဦးစီးဥကၠဌ ျဖားခြန္စံလြင္ကလည္း ယခုပအို၀္း-လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲသည္ သမိုင္းတြင္ က်န္ရစ္မည့္ ေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ အနာဂတ္တြင္ တည္ေထာင္မည့္ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္စနစ္တြင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ရရွိသင့္ ရရွိထိုက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ား ရရွိႏိုင္ေအာင္ အားလံုး၀ိုင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္တိုးတက္ရန္အတြက္ တိုင္းရင္းသားမ်ားအခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးညညီညြတ္ရမည္ျဖစ္ၿပီး တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ေသြးကြဲသည့္ေန႔သည္ ႏိုင္ငံေခ်ာက္က်သည့္ေန႔ပင္ ျဖစ္လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္ တည္ေဆာက္ရာတြင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈတစ္ခုတည္းပင္ မဟုတ္ဘဲ ဘက္ေပါင္းစံုတိုးတက္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ထိုေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတြင္ လူ႔စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ရန္ အလြန္ပင္ အေရးႀကီး လွပါေၾကာင္း။
ပအို၀္းအမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔(PNLO) နာယက ျဖားခြန္ဥကၠာက ယခုေဆြးေႏြးပြဲသည္ ပအို၀္းတစ္မ်ိဳးသားလံုးအတြက္ ဆံုခ်က္ဟု ေျပာရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိတို႔အေနျဖင့္ မတူညီေသာ အခန္းက႑တြင္ မိဘျပည္သူမ်ားအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္လာခဲ့ေၾကာင္း၊ ဤကဲ့သို႔ တစ္ေနရာတည္းတြင္ မိမိတို႔ ပအို၀္းတစ္မ်ိဳးသားလံုးဆံုစည္းႏိုင္ျခင္းမွာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ မူဝါဒ ေျပာင္းလဲမႈ၊ မိ္မိတို႔၏ စည္းလံုးမႈ၊ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ မိမိတို႔ ပအို၀္းျပည္သူမ်ား၏ ႏိုင္ငံေရး ႏိႈးၾကားမႈမ်ားပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊  ထိုႏိုင္ငံေရး ႏိႈးၾကားမႈကို လူငယ္အေနျဖင့္ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းသြားရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္စနစ္တြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အေလးေပးမႈ၊ ေနရာေပးမႈ ရွိရမည္ျဖစ္၍ ျပည္ေထာင္စုအတြင္းမွ အစိုးရမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားမ်ား နားလည္သေဘာေပါက္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ဤသို႔ ေသနာစြာ နားလည္ သေဘာမေပါက္ ပါက စိန္ေခၚမႈမ်ား ရွိႏိုင္ေၾကာင္း။
ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ျဖားခြန္ေမာင္ေသာင္းက ပအို၀္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေျမရွင္ပေဒသရာဇ္ေခတ္ကစ၍ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစား၏ လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ လူမသိ၊ သူမသိ ဘ၀ျဖင့္ ရုန္းကန္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားသည္ မိမိတို႔လူမ်ိဳး ေခါင္းမေထာင္ႏိုင္ေအာင္ ေလာင္းကစားမ်ား၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ားျဖင့္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါေၾကာင္း၊ ပအို၀္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားကို ေၾကာက္ေနရသျဖင့္ ေတာင္ကုန္း၊ ေတာင္ၾကားတြင္ ရွာေဖြေနထိုင္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးေနာက္ပိုင္း ပထမဦးဆံုး ေတာခိုသူမွာ ကရင္လူမ်ိဳးျဖစ္၍ ဒုတိယ ေတာခိုသူမွာ ပအို၀္းလူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ပအို၀္းလူမ်ိဳးတို႔သည္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အဖြဲ႔အစည္း၊ ေနရာေဒသ ကြဲခဲ့ေသာ္လည္း တစ္ေန႔ေန႔တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ တစ္စုတစ္စည္းထဲ ျပန္ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ေနၾကေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ပအို၀္းတစ္မ်ိဳးသားလံုး တစ္စုတစ္စည္းျပန္ျဖစ္ႏိုင္ရန္အတြက္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားေန႔(ဒဲဥ္သီးလာေဗြ)ပြဲေတာ္ကို အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ က်င္းပေစခဲ့ေၾကာင္း၊ ထို႔ျပင္ စာေပယဥ္ေက်းမႈအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ အႏုပညာအရ ေသာ္လည္းေကာင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပးဆပ္ ၍ စည္းရံုးခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထို႔သို႔ ပအို၀္းသည္ တစ္အို၀္းတည္း ျဖစ္ရန္ ခက္ခက္ခဲခဲ လုပ္ေဆာင္ရာမွ ဒီကေန႔တြင္ မိမိတို႔ေရွ႕တြင္ ျမင္ေတြ႔ေနရၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္ ဤကဲ့သို႔ ခက္ခက္ခဲခဲႏွင့္ ရရွိလာေသာ မိမိတို႔ ပအို၀္းသမိုင္းေၾကာင္း၊ ပအုိ၀္းႏိုင္ငံေရးကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အသီးသီး အမွာစကားေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
ပအို၀္းတစ္မ်ိဳးသားလံုးဆိုင္ရာ လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ ႏွင့္ ပတ္သက္၍ က်င္းပေရးေကာ္မတီ ဥကၠဌ ျဖားခြန္ျမင့္ထြန္းက “ကြ်န္ေတာ္တို႔က ျပည္ေထာင္စုကေန ခြဲမထြက္ဘူးဆိုတဲ့ အာမခံခ်က္ကို ရဲရဲ၀ံ့ဝံ့တာ၀န္ယူၿပီး မိမိတို႔ပအိိို၀္းလူမ်ိဳးတို႔ ရသင့္ရထိုက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားရရွိေရးကို ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္သြားပါ့မယ္၊ ျပည္ေထာင္စုအေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ရင္း ကြ်ဲကူးေရပါဆိုသလို က်ေနာ္တို႔ ပအို၀္းလူမ်ိဳးရဲ႕ အခြင့္အေရးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီမိုကေရစီ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ရာတြင္ လက္ရွိ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကေန သိကၡာရွိစြာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ကိုက္ညီေသာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသို႔ ကူးေျပာင္းသြားႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ႀကိဳဆိုႏႈတ္ခြန္းဆက္စကားတြင္ ေျပာၾကားထားပါသည္။
အဆိုပါ ပအို၀္း-လူမ်ိဳးအလိုက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲတြင္ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ လူထုကုိယ္စားလွယ္က ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ေျမယာႏွင့္သဘာ၀သယံဇာတဆိုင္ရာ သေဘာထား စာတမ္း(၄၄)ေစာင္တင္သြင္းၾကၿပီး ထိုသေဘာထားစာတမ္းမ်ားအေပၚ မူတည္၍ ေဆြးေႏြးၾကကာ ဒီမိုကေရစီ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးႏိုင္ရန္အတြက္ ႏိုင္ငံေရးက႑တြင္ အေျခခံရမည္မူ (၁၂)ခ်က္၊ စီးပြားေရးက႑တြင္ အေျခခံရမည့္မူ (၁၅)ခ်က္၊ လူမႈေရးတြင္ အေျခခံရမည့္မူ(၉)ခ်က္၊ ေျမယာႏွင့္ သဘာ၀သယံဇာတဆိုင္ရာတြင္ အေျခခံရမည့္မူ (၉)ခ်က္ စသျဖင့္ သေဘာထား စုစည္းခ်က္ အေျခခံမူ စုစုေပါင္း(၄၅)ခ်က္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။

ခြန္ထင္;ေလေအာင္;















Tuesday, February 21, 2017

လိတ္ႏုိ,ေဆာ;တမာ လဲ့,ခုိးမြိဳန္းေမ;ေသင္;တျခာ

ေတာင္;ကီ,၊ ၂၀၁၇ ဗာ;ေနင္;၊ လာေဖေဖာ္၀ါရီ (၂၂) နီ,

လိတ္ႏုိ,ေဆာ;တမာ လဲ့,ခုိးမြိဳန္းေမ;ေသင္;တျခာတြမ္; ယံထိန္,သိမ္,ေလြ,ပါ ကဆုိ,ထြဴလဲဥ္းဒါ; ေသင္;ေပ; အေက်ာင္,ခရာ;...........................................



PNO Media

ေအာင္ျမင္မႈ “လမ္း”ဆီသို႔

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၂) ရက္


ေနရာတစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာသို႔ ကူးေျပာင္းသြားလာရန္ ဆက္သြယ္ေပးသည့္အရာသည္ “လမ္း” ပင္ျဖစ္သည္။ တစ္နည္းဆိုေသာ္ လမ္းဆိုသည့္အရာမွာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားကို အျခားႏိုင္ငံမွ သိရွိေစရန္၊ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးအ ဆင္ေျပေစရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံအျပန္အလွန္အက်ဳိးျပဳႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးသည့္ အရာ တစ္ခုဟုဆိုလွ်င္လည္း မွားမည္မဟုတ္ေပ။ လမ္းမ်ားကိုခဲြျခမ္းေလ့လာၾကည့္ရာတြင္ လူသြားလမ္း၊ ကားလမ္း၊ မီးရထားလမ္း၊ ေရလမ္္း၊ ေလေၾကာင္းလမ္းစသျဖင့္ လမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ႔ရသည္။ လမ္းမ်ားသည္ အရည္အေသြးျပည့္၀ၿပီး ေကာင္းမြန္ရန္လည္းလိုအပ္ေပသည္။ လမ္းမ်ားေကာင္းမြန္မွသာလွ်င္ မိမိေရာက္လို သည့္ပန္းတိုင္ကို အခက္အခဲမရွိဘဲ အဆင္ေျပေခ်ာ့ေမြ႕စြာေရာက္ရွိႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ အလားတူပင္ လူ႔ေလာက တြင္လည္း မိမိတို႔ေလွ်ာက္ရမည့္ လမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိသည္။
ေအာင္ျမင္္မႈဆီသို႔ ဦးတည္ေသာလမ္း၊ ရံႈးနိမ့္ျခင္းဆီသို႔ ဦးတည္ေသာလမ္း၊ အေကာင္းဘက္သို႔ ဦးတည္ေသာ လမ္း၊ အဆိုးဘက္သို႔ ဦးတည္ေသာလမ္း၊ နိဗၺာန္သို႔ သြားေသာလမ္း၊ ငရဲသို႔သြားေသာလမ္းဟူ၍ လမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိသည္။ လူ႔ေလာကတြင္ လူသားအားလံုးတို႔သည္ မိမိတို႔လူမႈဘ၀အဆင္ေျပေစရန္အတြက္ မိမိတို႔တတ္ကၽြမ္း နားလည္သည့္ ပညာရပ္ျဖင့္ ေန႔စဥ္လႈပ္ရွားသြားလာ ေနၾကရသည္။ လူလူခ်င္းေန႔စဥ္ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားသြားလာ ေနေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈရရွိေသာသူမ်ားရွိသကဲ့သို႔ ရႈံးနိမ့္ေသာသူလည္းရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရႈံးနိမ့္မႈမ်ားႏွင့္ မရင္ဆိုင္ရဘဲ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားရရွိေအာင္ လမ္းေၾကာင္မွန္ကို ေရြးခ်ယ္တတ္ရန္လည္း အထူးလိုအပ္ေပသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာ လမ္းေၾကာင္းမွန္ကိုေရြးခ်ယ္ႏိုင္ရန္ အတြက္ မိမိထံတြင္ရွိသင့္ရွိထိုက္သည့္ အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္္ ကံ၊ ပတ္၀န္းက်င္၊ အသိုင္းအ၀ိုင္း ေကာင္းမြန္ ရန္လိုအပ္သည့္အျပင္ ဇဲြ၊ လု႔ံလ၊ ဝီရိယ၊ သတၱိ၊ ခြန္အား စသည့္အရာမ်ားလည္း မိမိထံတြင္ ရွိရန္လိုအပ္ ေပသည္။ သို႔မွသာလွ်င္မိမိေရာက္လိုသည့္ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ရွိႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ လူတိုင္းတြင္ အနည္းဆံုး အိပ္မက္တစ္ခုဆီရွိၾကမည္္ျဖစ္သည္။ အိပ္မက္ဟု ဆိုရာတြင္ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ လက္ေတြ႔က်ေသာ အိပ္မက္မ်ဳိးျဖစ္ရန္လည္းလိုအပ္ၿပီး လက္ေတြ႔  အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္ ျဖစ္သည္။ မိမိ၏အိပ္မက္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္ အခ်ိန္တြင္လည္း အနည္းႏွင့္အမ်ား အခက္အခဲမ်ား ႏွင့္ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ၾကရမည္ပင္ျဖစ္သည္။
ထိုေၾကာင့္ မိမိေလွ်ာက္လိုသည့္ ေအာင္ျမင္မႈလမ္းဆီသို႔ ေရာက္ရွိ ႏိုင္ရန္အတြက္ မည္သည့္အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ေစကာမူ ေနာက္မဆုတ္ဘဲ ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ဝီရိယ၊ သတၱိအျပည့္ ျဖင့္ ေလွ်ာက္လွမ္းမွသာလွ်င္ ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ကို ဆြတ္ခူးရရွိႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ မိမိပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ေတြ႔ရေသာ လူသားမ်ားသည္္ ရႈံးနိမ့္ျခင္းကိုအံမတုဘဲ လက္ေျမာက္အရႈံးေပးေနၾကသည္ကို အမ်ားအားျဖင့္ေတြ႔ရွိ ေနရသည္။ တစ္ခါရႈံးနိမ့္တိုင္း လက္္ေျမာက္အရႈံးေပးမည္ဆိုပါက အဘယ္မွာေအာင္ျမင္မႈကို ရရွိႏိုင္မည္နည္း။ ရႈံးနိမ့္ျခင္းကို လူတိုင္းႀကံဳဖူးၾကမည္ပင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္မည္မွ်ပင္္ရႈံးနိမ့္ျခင္းႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရေစကာမူ ထပ္ခါထပ္ခါ ႀကိဳးစားပါက ေနာက္ဆံုးမိမိေရာက္လိုသည့္ ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ကို ေရာက္ရွိႏိုင္မည္ပင္ျဖစ္သည္။
မိမိတို႔ေလွ်ာက္သည့္ ေအာင္ျမင္မႈလမ္းေၾကာင္းေပၚကိုေရာက္ရွိႏိုင္ေအာင္ လမ္းျပေပးမည့္သူ ရွိရန္လိုအပ္သည့္ အျပင္ မိမိေလွ်ာက္သည့္ေအာင္ျမင္မႈလမ္းေၾကာင္းေပၚမွ လႊဲေခ်ာ္ခဲ့လွ်င္လည္း လမ္းေၾကာင္းမွန္ကိုျပန္တည့္ မတ္ေပးမည့္သူ ရွိရန္လည္းလိုအပ္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူႀကီးမိဘ၊ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာတို႔၏ ဆိုဆံုးမစကားကို တေသြမတိမ္းလိုက္နာျပဳမူေဆာင္ရြက္မွသာလွ်င္ မိမိတို႔ေလွ်ာက္လိုေသာ ေအာင္ျမင္မႈ လမ္းဆီသို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ လူသားအားလံုးတို႔ေမြးဖြားလာပံုခ်င္းသည္ အတူတူပင္ ျဖစ္သည္။ မည္သူမွ် ေအာင္ျမင္ေသာသူ၊ ရႈံးနိမ့္ေသာသူအျဖစ္ ေမြးဖြားလာျခင္းမဟုတ္ပါ။ ပတ္ဝန္းက်င္၊ အသိုင္းအဝိုင္း၊ ကံစသည့္ အရာမ်ားကဲြျပားခ်င္ကြဲျပားမည္။ သို႔ေသာ္ အသိုင္းအဝိုင္း၊ ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းမြန္ၿပီး ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္္၊ ျဖစ္ခ်င္သည့္စိတ္၊ ဇဲြ၊ လံု႔လမရွိလွ်င္လည္း ေအာင္ျမင္ေသာသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔ မွစ၍ “ျဖစ္ရမည္ဆိုသည့္စိတ္ကိုေမြးၿပီး ေအာင္ျမင္ျခင္းမ်ားပြင့္ေဝသည့္ လမ္းမ်ားဆီသို႔ အားလံုးလက္တြဲ ေလွ်ာက္လွမ္းၾကပါစို႔”။

ခြန္ေက်ားေခါင္း
ထီရီးေဟာ္ထို

ေပါင္းစည္းမႈႏွင့္ပင္လုံစာခ်ဳပ္

ေတာင္ႀကီး၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၂၁) ရက္


တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုံ ေနထိုင္ေသာျမန္မာႏုိင္ငံသည္ လြတ္လပ္ေရးမရမီကာလတြင္ ကိုယ့္ထီးကုိယ္နန္း ကိုယ္ၾကငွန္းျဖင့္ အတူတကြ ေနထိုင္လာခဲ့ၾကသည္။ ႏုိင္ငံေတာ္လြတ္လပ္ေရး ရရွိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းစဥ္ကာလ၌ လည္း လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးတည္း အားထုတ္မႈမဟုတ္ပဲ အမ်ိဳးသားအသြင္ျဖင့္ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုံက မိမိႏွင့္နီးစပ္ရာ မိမိတို႔ေဒသမ်ားသုိ႔ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္လာသည့္ ဖက္စစ္နယ္ခ်ဲ႕ေတြကို အတူတကြတြန္းလွန္တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾက ေလသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရးမရခင္ကာလ လြတ္လပ္လ်က္ရွိေသာ တုိင္းရင္းသားမ်ားေနထိုင္ရာေဒသ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ျပည္မကေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား မၾကာခဏဆိုသလို လာေရာက္ေဆြးေႏြး သည္ကတစ္ဖုံ အလည္အပတ္ လာသည္ကတစ္မ်ိဳးျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရး ရရွိေအာင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အခါခါ လာေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေလသည္။ ေတာင္တန္းေဒသတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ တိုင္းရင္းသားေခါင္း ေဆာင္မ်ားသည္ ရိုးသားသည့္အားေလ်ာ္စြာ မည္သူမဆိုလာေရာက္ေဆြးေႏြးသည့္အခါ တုိင္းျပည္ကိုခ်စ္သည့္ စိတ္ျဖင့္ တိုင္းျပည္လြတ္လပ္ေရးရရွိေအာင္ လက္ခံေဆြးေႏြး အႀကံဥာဏ္မ်ားကို ေပးခဲ့ဖူးေလသည္။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ျပည္မကေခါင္းေဆာင္မ်ားက လြတ္လပ္ျခင္း၊ မွ်တျခင္း၊ တန္းတူျခင္း ဆိုသည့္ ေလာကပါလတရားႏွင့္အညီ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား သေဘာတူညီမႈျဖင့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုႏုိင္ခဲ့ေလသည္။
 ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုႏုိင္ရန္အတြက္ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္မ်ား သေဘာတူခဲ့ၾကသည့္ အခ်က္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။
၁။ ေတာင္တန္းသားမ်ား စည္းလံုးညီၫြတ္ေရးအဖဲြ႕ (တစညဖ)၏ ႀကိဳးကိုင္အဖြဲ႕ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္အရ ေတာင္တန္းသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးကုိ ဘုရင္ခံကေရြးခ်ယ္၍ နယ္စပ္ ေဒသမ်ားကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ဘုရင္ခံ၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ခန္႔ထား ရမည္။
၂။ ဤအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ကုိ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကိုင္မရွိ ေကာင္စီဝင္ တစ္ဦးအျဖစ္ခန္႔ထား၍ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ျပည္ပကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ထံုးနည္းဥပေဒအရအမႈေဆာင္ ေကာင္စီ၏ အာဏာလက္ေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရွိသည့္နည္းတူ နယ္စပ္ေဒသကိစၥမ်ားကိုလည္း အမႈ ေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာေအာက္သုိ႔ေရာက္ရွိေစရမည္။ ဤနည္းလမ္းမ်ားအတုိင္း နယ္စပ္ ေဒသ ဆုိင္ရာအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာကုိ ေပးအပ္ရမည္။
၃။ အဆိုပါအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ကို ၎ႏွင့္လူမ်ိဳးခ်င္းမတူေသာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံႏွစ္ဦးက ကူညီေစ ရမည္။ ေရွးဦးစြာဒုတိယ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ၎တို႔အသီးသီး သက္ဆုိင္သည့္ နယ္မ်ား ၏ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ရန္ျဖစ္၍ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္မွာ အျခားနယ္စပ္ေဒသအားလံုးတုိ႔၏ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ၎တို႔သည္ ထံုးနည္းဥပေဒအရ တဲြဖက္တာ၀န္ယူ ရသည့္မူအတိုင္း ရြက္ေဆာင္ေစ ရမည္။
၄။ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္သည္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အဖဲြ႕ဝင္လူႀကီးအေနျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ပါဝင္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္မ်ား သည္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကို ေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ တြင္ တက္ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ရွိေစရမည္။
၅။ အထက္တြင္ သေဘာတူ ညီသည့္အတုိင္း ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီကုိ တုိးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ ေသာ္လည္း နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုခံစားေနရေသာ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးကို မည္သည့္နည္းႏွင့္မဆုိ တစ္စံုတစ္ရာလက္လြတ္ေစရန္ အဆိုပါေကာင္စီက ျပဳလုပ္ျခင္းမ ရွိေစရ။ နယ္စပ္ေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာခုိင္ႏႈန္းအျပည့္ ရွိေစရမည္ဟူေသာမူကို သေဘာတူညီၾကသည္။
၆။ ပူးေပါင္းထားၿပီးသည့္ ျမန္မာျပည္အတြင္း သီးသန္႔ကခ်င္ ျပည္နယ္တစ္ခု နယ္နိမိတ္သတ္မွတ္၍ တည္ေထာင္ရန္ ျပႆနာမွာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္က ဆံုးျဖတ္ရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဤကဲ့သို႔ သီးျခားျပည္နယ္ တစ္ခုထားရွိသင့္ေၾကာင္းကို သေဘာတူညီၾကသည္။ ဤရည္ရြယ္ခ်က္ အထေျမာက္ ရန္အလို႔ငွာ ပထမေျခလွမ္းအေနျဖင့္ ၁၉၃၅ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ အက္ဥပေဒအရ ေနာက္ဆက္တဲြစာရင္းပါ အပိုင္း(၂) ေဒသမ်ားကဲ့သို႔ ျမစ္ႀကီးနားႏွင့္ ဗန္းေမာ္ခ႐ိုင္တို႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးတြင္ နယ္စပ္ေဒသအတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ဒုတိယအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အား ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ရ မည္။
၇။ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္သူနယ္သားတုိ႔သည္ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အေျခခံမ်ားအျဖစ္ အသိ အမွတ္ျပဳထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ားတုိ႔ကုိ ခံစားႏုိင္ခြင့္ရွိေစရမည္။
၈။ ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူၾကသည့္ အစီအစဥ္မွာ ပေဒသရာဇ္ ရွမ္းျပည္နယ္ နယ္ေျမစုတြင္ ယခုအပ္ႏွင္းထားၿပီးေသာ ဘ႑ာေရးႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ထိခိုက္ျခင္းမရွိေစ ရန္။
၉။ ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူညီၾကသည့္အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာျပည္အခြန္ေတာ္ေငြမ်ားမွ ကခ်င္ ေတာင္တန္းနယ္မ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းနယ္မ်ားက ရသင့္ရထိုက္ေသာ ဘ႑ာေရးအကူအညီကုိ ထိခိုက္ျခင္းမရွိေစရ။
ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပေဒသရာဇ္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမစု၏ ဘ႑ာေရး အစီအစဥ္မ်ားကဲ့သုိ႔ ကခ်င္ေတာင္ တန္းႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ားအတြက္ အလားတူအစီအစဥ္မ်ားကို ထားရွိက်င့္သံုးရန္ျဖစ္ႏုိင္မည္၊ မျဖစ္ႏုိင္မည္ကုိ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီက နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ဒုတိယအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္တို႔ႏွင့္ အတူစစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရမည္။
(ပံု)ေအာင္ဆန္း ၁၂-၂-၄၇
အထက္ပါသေဘာ တူညီခ်က္မ်ားကို ျပန္လည္သုံးသပ္ရာမွာ ယခုျပည္ေထာင္စုအရပ္သားအစုိးရ ဦးေဆာင္က်င္းပလ်က္ရွိေသာ(၂၁)ရာစု ပင္လုံညီလာခံတြင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားသည္ သူတစ္နည္း ကိုယ္တစ္ဖုံ နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ တက္ေရာက္တင္ျပၾကၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုမွမခ်ျပပဲ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးရန္သာ ေက်နပ္ခဲ့ရေလသည္။ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေန ဘယ္ေလာက္ပဲ ေျပာင္းလည္းေနပါေစ မိမိတို႔အမ်ိဳးသားအတြက္ မိမိတို႔ေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ မိမိတို႔ တိုင္းျပည္၊ မိမိတို႔လူမ်ိဳး မိမိတို႔ျပည္နယ္ သာယာဝ ေျပာေရးအတြက္ဆိုလ်င္ သူတစ္ပါးကို မဲေပးေနသ၍ သူတစ္ပါးကိုအထင္ႀကီးၿပီး ကိုယ့္အမ်ိဳးသားႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကို အထင္ ေသးေနသ၍ မိမိတို႔ေမ်ာ္လင့္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ဖက္ဒရာယ္ ျပည္ေထာင္စု ေပၚေပါက္ေရးသည္ ျမင္သာျမင္ၿပီး မၾကင္ရသည့္ဘဝျဖင့္ ဆက္လက္ေလ်ာက္လွမ္းရအုံးမည္ျဖစ္သည္။
 ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံဆိုသည္မွာ လူမ်ိဳးကိုကိုယ္စားျပဳ တက္ေရာက္လာၾကသည့္ ကိုယ္စားလွယ္ ေတာ္ႀကီးမ်ားက တူညီေသာ ေျပာဆိုခြင့္ တင္ျပေဆြးေႏြးခြင့္ႏွင့္ ဆုံးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရွိမွသာလ်င္ ေအာင္ျမင္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံႀကီးတစ္ခု ျဖစ္လာႏုိင္မည္ဟု သုံးသပ္တင္ျပရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္လိုက္ရပါသည္။

က်မ္းကိုး=ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း
တကၠသိုလ္ခြန္အာကာ
ခြန္ေအာင္ထြိဳက္ေဗြ

Powered by Blogger.